Osiedle „Żoliborz oficerski” zaczęło powstawać  w latach 1922 – 1923. Terytorium osiedla obejmuje teren nadwiślany i obszar między ulicami Felińskiego, Krasińskiego, Generała Zajączka wraz z Aleją Wojska Polskiego. Jego architektami byli Romuald Gutt, Rudolf Świerczyński, Tadeusz Tołwiński i Kazimierz Tołłoczko a inwestorem Mieszkaniowo – Budowlane Stowarzyszenie Spółdzielcze Oficerów. Mieli oni wizję miasta ogrodu gdzie zieleń jest wszechobecna a uliczki zatapiają się w drzewach. Domy mają styl dworkowy i nawiązują do XVII wiecznych dworków szlacheckich. Ich cechą charakterystyczną są spiczaste dachy poryte dachówkami oraz pięknie wykończone ganki z kolumnami. Pierwszymi wybudowanymi domkami były wille przy ul. Czarnieckiego 11-17. Wśród willi o charakterze dworkowym znajdziemy też budowle awangardowe z modernizmu. Takimi budowlami są ulica Śmiała, Czarnieckiego, Kaniowska oraz uwieńczenie końca ulicy Śmiałej – Plac Słoneczny na którym zasadzono drzewo by jego konar wraz z upływem dnia pokazywał czas dla mieszkańców.

Najwybitniejszymi mieszkańcami tego osiedla byli Józef Piłsudzki, Stefan Rowecki, Marian Kukieł czy Stefan Haller. W latach 70 i 80 ówczesnego wieku władze PRL chcąc zeszpecić i wprowadzić swój szary bezduszny styl w budownictwie, zabrano właścicielom ¾ ich własności w tym ogrody, by na nich postawić bloki oraz inne zabudowania.

Obecnie na Żoliborzu oficerskim można znaleźć takie ciekawe miejsca jak:

• Cytadela Warszawska
• Park Cytadela Warszawska
• Plac słoneczny
• Pomnik Maczkowców
• Plac Inwalidów Wojennych
• Działobitnia przy Alei Wojska Polskiego
• Fort Sokolnickiego